در نظام قضایی جمهوری اسلامی زندان محل گرفتن انتقام وحشیانه از مخالفان سیاسی است .برای نمونه زندان رجایی شهر در وضعییت بهداشتی وخیمی قرار دارد .تا حدی که ابتدایی ترین امور و لوازم بهداشتی معضلی غیر قابل حل به نظر میرسد .
یک بخش زندانیان در سالنهای 100 متر مربع نگهداری میشوند که آمار و نفرات آنها به طور به 120 نفر می رسد که به صورت کلونی بر روی زمین می خوابند.و به طور کلی رندان فاقد تخت خواب می باشد.و دارای تعداد محدودی سرویس بهداشتی که اقلب آنها فاقد آ ب گرم میباشد.
و به علت مسدود کردن پنجره ها توسط آجرچینی این مکانها فاقد نور و تهویه می باشد .هر زندانی در ماه فقط یک بار حق ملاقات پزشک را دارد
و پزشک اقلب می تواند حداکثر3 قلم دارو ی معمولی و اقلب مسکن تجویز نماید.
خدمات تخصصی ودندانپزشکی با مشکلات فراوان ونوبتهای طولانی و هزینه های کلان که آن هم از خود زندانیان اخذ می گردد امکان پذیر است.زندانیان سیاسی در سلولهای 5 متر مربعی به صورت 4 نفره آن هم بدن تخت خواب نگهداری شده و قوانین نظامی نیز اجرا نمی گردد.
افرادی که سادیس و قاتل زنجیره ای هستند در کنار زندانیان مالی و سیاسی و آنها یی که برای اولین بار مرتکب خطا شده اند نگداری میشوند .در حالیکه هیچگونه فضا و امکانات ورزشی
و درمانی وجود ندارد.
جامعه زندانی پر از دامهای مافیایی و مواد مخدر است. و مواد مخدر مانند کراک به وفور در اختیار آنها قرار گرفته و پخش می گردد .و در زندان اصلا" امنیت جانی و مالی برای زندانیان وجود ندارد . رژیم غذایی اصلا" مناسب نیست و فقر غذایی بیداد می کند .آب آشامیدنی از آب غیر تصفیه و مملوء از انگل است. تنها یکی از سالنها با استانداردهاو آیین نامه های سازمان زندانها مطابقت دارد .که آن هم افراد مشخصی رابا ظرفیت محدود که جزئ مخالفان نظام نیز نباشند که به آنها آموزشهای قرآنی سخت داده نگهداری میکنند تا برای نمایشات بازرسان حقوق بشر باشند . البته با صحبت کلامی همین زندانیان نیز با بازرسان جلوگیری میشود.رفتار مسئولان و زندان بانان با زندانیان بسیار بی رحمانه و وحشیانه است. وضعیت روانی زندانیان به علت خشونت بسیار بحرانی است آمار خودکشی خصوصا" تزریقیان بیداد میکند .
زندانیان سیاسی تحت عنوان اشرار وسارق معرفی می شوند و آمار آنها مشخص نمی گردد و بیشتر آنها گمنام هستند تا عملا" آمار آنها برای حقوق بشر مشخص نباشد.
زندان رجایی شهر تبعید گاه تمام زندانیان سیاسی از تمام زندانهای کشور است.و خانواده های سیاسیان مادام تحت فشارند تا کانون خانوادگی آنها از هم پاشیده شودخانواده ها تنها هر 15 روز 1 بارآن هم به مدت 20 دقیقه میتوانند ملاقات کابینی داشته و تمام مکالمات آنها اسراق سمع می گردد.
در ضمن جهت اطلاع نام چند نفر از زندانیان سیاسی که در این زندان هستند به شرح زیر می باشد:
خالد حردانی
شاهین آریان نژاد
ناصر خیراللهی
بهروز جاوید تهرانی
امیر ساران
و افراد دیگری که در این مختصر نمی گنجد.
سخنگوی برون مرزی زندانیان سیاسی
غزل امید
April 17, 2007
No comments:
Post a Comment